Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

"Η ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ" του Λευτέρη Πετρή στον "ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΠΛΑΝΗΤΗ"




Η νουβέλα "Η ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ" του Λευτέρη Πετρή κυκλοφόρησε το 2017 από τις "Εκδόσεις Οσελότος" και παρουσιάσθηκε επίσημα τον Μάιο της ίδιας χρονιάς σε μια από τις πιο μπροστινές αυλές της πρωτεύουσας, στον κήπο του Νομισματικού Μουσείου, επί της Πανεπιστημίου.
Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας και της παρουσίασης του βιβλίου, είχα γράψει αναλυτικά για την αξία και την σημασία του. 




Πιο πρόσφατα, ωστόσο, και αφού το βιβλίο έχει ήδη κάνει έναν πρώτο επιτυχημένο κύκλο, η Κα Μαρίνα Γαλανού του βιβλιοπωλείου "ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ" έκρινε ότι ενδείκνυται μια πιο στοχευμένη και εξειδικευμένη παρουσίαση, που πραγματοποιήθηκε, τελικά, το βράδυ της Δευτέρας 29 Ιανουαρίου 2018. 
Το κεντρικό θέμα του βιβλίου, μια ομοφυλοφιλική σχέση στην Ελληνική επαρχία, σηκώνει από μόνο του την αυλαία και ρίχνει φως σε ένα θέμα ακανθώδες, με το οποίο δεν έχουν συμφιλιωθεί πλήρως ακόμη ούτε οι κάτοικοι των αστικών κέντρων ούτε, πολύ περισσότερο, η κλειστή Ελληνική επαρχία. Τα βήματα, που μπορούν και πρέπει να γίνουν είναι ακόμη πολλά, σε πολλούς τομείς, από πολλές πλευρές.
Για να επιτευχθεί αυτό, όμως, θα πρέπει προηγουμένως να έχουν ανιχνευθεί τα ζητήματα και τα προβλήματα, να έχουν διαγνωσθεί συμπεριφορές και χειρισμοί, που πληγώνουν ή εμποδίζουν, να έχει πρώτα-πρώτα καταγραφεί η πραγματικότητα, μέσα στην οποία γεννάται, διαμορφώνεται και εξελίσσεται μια ομοφυλοφιλική σχέση. Μια πραγματικότητα, που ορίζεται από το οικογενειακό, το συγγενικό και το φιλικό, το κοινωνικό περιβάλλον, είτε στην πόλη είτε στο χωριό, το περιβάλλον στο σχολείο και στην εκπαίδευση, το περιβάλλον στους εργασιακούς χώρους.       
Εκείνο το βράδυ, η ψυχολόγος, Κα Μαριάννα Κεφαλληνού, αρχικά, και η εκπαιδευτικός, Κα Ντένια Αθανασοπούλου-Κυπρίου, κατόπιν, ξεκίνησαν από το βιβλίο, αλλά προεξέτειναν τα όριά του. Με βάση την εμπειρία τους, έθεσαν  ψυχολογικές και εκπαιδευτικές παραμέτρους, αναφέρθηκαν σε συνέπειες και προβλήματα, σε μικρά ή μεγάλα καθημερινά ζητήματα, που προφανώς βιώνουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι και που επίσης προφανώς οφείλουν να χειρισθούν και να αντιμετωπίσουν όχι μόνον οι ίδιοι ή ο περίγυρός τους, αλλά και οι επαγγελματίες της ψυχολογικής συνδρομής και της εκπαίδευσης, από μιαν άλλη πλευρά.




Η συζήτηση με το κοινό, που ακολούθησε, μετά τις δύο κεντρικές ομιλίες της παρουσίασης και την σύντομη τοποθέτηση του ίδιου του συγγραφέα, έδωσε την ευκαιρία για ακόμη μεγαλύτερες προεκτάσεις, όλες ενδιαφέρουσες και ζωτικές. Θα πρέπει, όμως, να σταθώ ιδιαίτερα στην εκτεταμένη τοποθέτηση της οικοδέσποινας, Κας Μαρίνας Γαλανού, που μας πήγε όλους ακόμη πιο μακριά. Η Κα Γαλανού έριξε φως σε μια λιγότερο γνωστή πτυχή, σε ζητήματα περιορισμών και αποκλεισμών των τρανς ατόμων, σε καθημερινά τους βιώματα και αναγκαστικές, επώδυνες, επιλογές, που σπάνια ή καθόλου δεν υποψιαζόμαστε ορισμένοι από μας. Που αποτελούν, όμως, καθημερινότητα γι' αυτούς τους συνανθρώπους μας, αποτελούν κομμάτι του αγώνα τους για ζωή και επιβίωση, για διεκδίκηση πραγμάτων, που για τους πολλούς είναι αυτονόητα, δεδομένα, απαράγραπτα.



Η συγγραφή ενός βιβλίου σαν την "ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ" μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση, να είναι ένα δύσκολο, τολμηρό ή και επώδυνο εγχείρημα.
Αλλά χρειάζονται τέτοια βιβλία! Χρειάζεται να γράφονται, να εκδίδονται και να κυκλοφορούν.
Χρειάζεται να προβάλλονται και να διαδίδονται.
Χρειάζεται, γιατί εμείς χρειαζόμαστε να μας βγάλουν από τον εφησυχασμό, να μας σπρώξουν να βγούμε έξω από τον λιγότερο ή περισσότερο προστατευμένο μικρόκοσμο του καθενός μας, να φωτίσουν κρυφές κόγχες. Χρειάζεται γιατί χρειαζόμαστε να επαναπροσδιορισθούν τα δεδομένα, οι ισορροπίες, οι συμβάσεις της κοινωνικής συμβίωσης, ώστε να γίνει αυτή ειλικρινής, ουσιαστική, δικαιότερη!
Θα πάρει σίγουρα καιρό αυτή η διεργασία, αλλά όσο γράφονται και διαβάζονται βιβλία σαν την "ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ" κι όσο οργανώνονται εκδηλώσεις με πολύτιμες κι ανυπόκριτες τοποθετήσεις, όπως αυτή στον "ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΠΛΑΝΗΤΗ" ο καιρός αυτός θα λιγοστεύει!






















      

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Φωτοβόλτα στον Λάκκο του Ηρακλείου

«Στου Λάκκου τα περάσματα
ο κόσμος γαληνέβγει,
οι μάγκες πίνουν το λουλάκι,
ο Kατσαρός χορέβγει.
Λακκουδιανή μου όμορφη,
γιανκίνι του κορμιού μου,
πρόβαλε στο κονάκι σου,
να γιατρευτεί η πληγή μου».




Ο Λάκκος, που απλώνεται πίσω από το νεόδμητο Πνευματικό Κέντρο της πόλης,  αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες γειτονιές του Ηρακλείου, στην Κρήτη, και σίγουρα την πιο πολύχρωμη. Η παλιά γειτονιά - ιστορικό στέκι των ρεμπέτηδων και των χασικλήδων της πόλης, πιάτσα των ιερόδουλων - έχει αλλάξει σήμερα χαρακτήρα. Στα ήσυχα σοκάκια ξεφυτρώνουν στέκια νεανικά, σκιές λίγων σύγχρονων σπιτιών γέρνουν πάνω από παλιά χαμόσπιτα, άλλα ερημωμένα κι άλλα όχι, graffiti στους τοίχους παντρεύονται με πολύχρωμα πορτοπαράθυρα.



Για την ιστορία του Λάκκου, την σύγχρονη σταδιακή του μετάλλαξη και τον ακατάλυτο δεσμό του με την ρεμπετικη μουσική έγραψα αναλυτικά σε προηγούμενη ανάρτηση
Εδώ, σήμερα, προτείνω απλώς μια φωτογραφική βόλτα στην γειτονιά, την οποία, δεν πρέπει να προσπεράσετε, αν βρεθείτε στο Ηράκλειο.  



































  
 
GreekBloggers.com